Inspirational Quotes on Politics

“Perhaps the most distinctive aspect of our age is the subsiding of all other concerns to the predominance of politics. And thus, we have succumbed to a Lyndon Johnson-like dependence upon the power of the state. The tragic result has been that all of life has been politicized, and if the new social engineers have their way, politics will increase in power - especially in its power to penetrate into our everyday lives and rule our destinies. For in fact politics has become, for many of the political elite, a kind of state religion.”

“هر که بخواهد در همه حال پرهیزگار باشد، در میان این‌همه ناپرهیزگاری سرنوشتی جز ناکامی نخواهد داشت.”

“مردم مرگ پدر را زودتر فراموش می‌کنند تا از دست رفتنِ میراثِ پدری را.”

“در باب این پرسش که می‌باید مهرانگیز بود یا ترس‌انگیز، باید گفت که مهر ورزیدنِ مردم به دلخواه خودشان است، امّا ترسیدن‌شان به دلخواهِ شهریار. پس، شهریارِ خردمند می‌باید بر آنچه در کفِ اوست تکیه زند تا بر آنچه در کفِ دیگران است. و چنان‌که گفتیم، از نفرت‌انگیز بودن می‌باید بپرهیزد و بس.”

“از آن‌جا که شهریار را گریزی از آن نیست که شیوۀ ددان را نیک به کار بندد، می‌باید هم شیوۀ روباه را به کار بندد و هم شیوۀ شیر را. زیرا شیر از دام نتواند گریخت و روباه از چنگالِ گرگان.”

“Liberality exercised in a way that does not bring you the reputation for it, injures you; for if one exercises it honestly and as it should be exercised, it may not become known, and you will not avoid the reproach of its opposite.”

“سه گونه مغز در کار است: یکی آن‌که به خود درمی‌یابد؛ دیگر آن‌که آنچه را که دیگران دریافته‌اند درمی‌یابد؛ سوم آن‌که نه به خود درمی‌یابد نه به دیگران. نخستین، عالی‌ست و دومین خوب و سومین بیهوده.”

“مردم همواره با تو ناراست‌اند، مگر آن‌که ناگزیر از راستی باشند.”

“بخت گردان است، امّا مردم در شیوه‌های خود پایدار.”

“من همانا بر آنم که بی‌پروایی از پرواگری بهتر. چرا که بخت زن است و هر که خواهان اوست می‌باید به زور بر وی دست یابد. و می‌بینیم که وی خود را بیشتر به چنین مردانی وامی‌گذارد تا به آنانی که سرد پای پیش می‌گذارند. و نیز همچون زنان دوستار جوانان است که بی‌پرواترند و زورآورتر، و گستاخ‌تر بر او فرمان می‌رانند.”

“مردم را یا باید نواخت یا فروکوفت.”

“گرفتاری‌های آینده را اگر پیشاپیش دریابند چاره‌کردنشان آسان است. امّا اگر بگذارند تا رخ نمایند، آن‌گاه هیچ دارویی کارگر نخواهد افتاد. زیرا که درد درمان‌ناپذیر شده است. چنان که پزشکان در باب تب-لازم می‌گویند، در آغازِ بیماری درمان آسان است امّا بازشناختنش دشوار؛ و چون چندی گذشت و بیماری شناخته و درمان نشد، بازشناختنِ آن آسان است امّا درمان آن دشوار.”

“زمانه آبستن هزار چیز است و همان اندازه آبستنِ خیر که آبستنِ شر.”

“آرزومندی به‌راستی چیزی‌ست طبیعی و همگانی. و اگر کسی در آرزویی کامیاب شود در خورِ ستایش است نه نکوهش. امّا اگر کسی به آرزویی نتواند رسید و باز به هر بهایی آن را طلب کند، سزاوار نکوهش است.”

“پرهیز از جنگ هرگز نمی‌باید مایۀ گسستن رشتۀ کارها شود. زیرا گریز از جنگ چه بسا واپس انداختنِ آن به سودِ حریف باشد.”

“هر که اسباب قدرتمندی دیگری را فراهم کند اسباب بیچارگی خود را فراهم کرده است.”

“مردم یا از سرِ ترس به کسی گزند می‌رسانند یا از سرِ نفرت.”

“هر که گمان کند که مردان بزرگ با دل‌جویی‌های تازه آزارهای دیرینه را از یاد می‌برند، خود را می‌فریبد.”

“زخم را یک‌باره می‌باید زد تا دردِ آن اندک-اندک از یاد برود، و نیکی را خرده-خرده می‌باید کرد تا مزۀ آن دیرتر از یاد برود.”

“چون مردم از شهریاری که چشم آزار دیدن از وی دارند نیکی ببینند، بیشتر شکرگزارِ نعمتش خواهند شد و به و سرسپرده‌تر از شهریاری خواهند بود که می‌توانست به یاریِ ایشان به پادشاهی رسد.”