Inspirational Quotes by Thomas Carlyle
“Evet, yeryüzünde bir gezginim yalnızca, bir yolcu! Sizler bunun ötesinde misiniz sanki?”
“When Odysseus speaks of the measureless sea and the boundless earth, it is all so true and human, so inwardly and closely felt, and so mysterious. What use is it if I, like any schoolboy, can now parrot that the earth is round? Man needs only a small patch of earth for his pleasures, and a smaller one still to rest beneath.”
“İçimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor; insanların, birbirleri için ne kadar az bir anlamı var. Ah! Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa, bir başkası da bunları veremeyecektir bana; soğuk ve güçsüz bir halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla dolup taşan yüreğimle mutlu edemem.”
“Sevgili dostum, dikkat nedir ki? Tehlike sonu gelmez bir konudur, öğrenmekle bitmez!”
“So ist's mir oft, ich möchte mir eine Ader öffnen, die mir die ewige Freiheit schaffte”
“...mi corazón, este corazón, única cosa de que estoy orgulloso, única fuente de toda fuerza, de toda felicidad y de todo infortunio. ¡Ah! Lo que yo sé, cualquiera lo puede saber; pero mi corazón lo tengo yo solo.”
“Çünkü anladım ki, büyük işleri, mümkün görünmeyeni başaran sıradışı insanların eskiden beri sarhoşlar ve deliler olduğunu ilan etmek gerek.”
“Dişimi sıkıyorum ve kendi sefaletimle alay ediyorum. -- İçi saman dolu bu kuklalardan beni kurtar! -- Işıksız bir oyuncak fenerden farksızdır! -- Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir – ama yüreğimdir yalnızca bana ait olan. -- Mutlu edemediğimiz insanların, mutlu olduklarını görüyoruz ve buna dayanamıyoruz. -- Her şeye rağmen, anlaşılmamak, bizim gibilerin yazgısı. -- Kendinden yakınabilen insan ne anlaşılmazdır!”
“19 يوليو عندما استيقظ في بكرة الصباح ، وأتطلع بقلب جذلان إلى الشمس المشرقة الجميلة ، أهتف بحبور: - سأراها اليوم! اليوم سأراها! ثم لا تخالجني أي رغبة أخرى ، فكل شيء متضمن في هذه المخاطرة .”
“Si je voyais du sang, je serais plus tranquille. Ah! J'ai déjà cent fois saisi un couteau pour faire cesser l'oppression de mon cœur. L'on parle d'une noble race de chevaux qui, quand ils sont échauffés et surmenés, s'ouvrent eux-mêmes, par instinct, une vaine avec les dents pour se faciliter la respiration. Je me trouve souvent dans le même cas : je voudrais m'ouvrir une veine qui me procurât la liberté éternelle.”
“Kimi krala, bakanı hükmeder ; kimi bakana da müsteşarı! Bu durumda birinci derecede önem taşıyan kişi kimdir. ..”
“En inanılmaz şeylere bile inanmaya programlanmışız ve bunlar hafızamıza bir kez kazındı mı, onları silmeye çalışanın vay haline”
“Tanrı biliyor ya! Çoğu zaman, bir daha uyanmama isteğiyle, hatta bazen bir daha uyanmama umuduyla yatıyorum yatağıma; sabah gözlerimi açıp da güneşi gördüğümde içerliyorum.”
“...durerile oamenilor ar fi mai mici daca ei - Dumnezeu stie de ce sunt facuti astfel! - nu s-ar ocupa cu un atat de mare zel al inchipuirii de amintirea relelor trecute si ar indura un prezent nepasator.”
“Die alberne Figur, die ich mache, wenn in Gesellschaft von ihr gesprochen wird, solltest du sehen! Wenn man mich nun gar fragt, wie sie mir gefällt?—gefällt! Das Wort hasse ich auf den Tod. Was muß das für ein Mensch sein, dem Lotte gefällt, dem sie nicht alle Sinne, alle Empfindungen ausfüllt!”
“Specia umana se poarta pretutindeni la fel. Majoritatea oamenilor isi intrebuinteaza cea mai mare parte din timp ca sa traiasca si putina libertate care le mai ramane ii inspaimanta atat de tare, incat fac tot ce le sta in putinta ca sa scape de dansa. O, destin al omului!”
“Nicht die große, seltne Not der Welt, diese Fluten, die eure Dörfer wegspülen, diese Erdbeben, die eure Städte verschlingen, rühren mich; mir untergräbt das Herz die verzehrende Kraft, die in dem All der Natur verborgen liegt; die nichts gebildet hat, das nicht seinen Nachbar, nicht sich selbst zerstörte. Und so taumle ich beängstigt. Himmel und Erde und ihre webenden Kräfte um mich her: ich sehe nichts als ein ewig verschlingendes, ewig wiederkäuendes Ungeheuer.”
“Des Abends nehme ich mir vor, den Sonnenaufgang zu genießen, und komme nicht aus dem Bette; am Tage hoffe ich, mich des Mondscheins zu erfreuen, und bleibe in meiner Stube. Ich weiß nicht recht, warum ich aufstehe, warum ich schlafen gehe. Der Sauerteig, der mein Leben in Bewegung setzte, fehlt; der Reiz, der mich in tiefen Nächten munter erhielt, ist hin, der mich des Morgens aus dem Schlafe weckte, ist weg.”
“...m-am gandit mult la nazuinta omului de a se intinde, de a face noi descoperiri, de a rataci incoace si incolo; pe urma, la inclinarea lui de a se supune de bunavoie ingradirii, de a pasi pe drumul obisnuintei, fara sa-i pese de ceea ce e la dreapta sau la stanga lui.”
Group of Brands
© 2026 Bibleportal.com All rights reserved.
Thomas Carlyle was a Scottish satirical writer, essayist, historian and teacher during the Victorian era. He called economics "the dismal science", wrote articles for the Edinburgh Encyclopedia, and became a controversial social commentator.
Coming from a strict Calvinist family, Carlyle was expected by his parents to become a preacher, but while at the University of Edinburgh, he lost his Christian faith. Calvinist values, however, remained with him throughout his life. This combination of a religious temperament with loss of faith in traditional Christianity made Carlyle's work appealing to many Victorians who were grappling with scientific and political changes that threatened the traditional social order.